عمومی

رخدادهایی که از آینده می‌آیند

«اینده منشا رجال ترس‌ها و حترکهاست … آنچه می آید و در راه است به خطر و تهدید گره می خورد. آینده یعنی خطر و تهدید.

به روگر ماه نیوز، محمدرضا تاجیک، استاد دینکستی، در منتومی در کھیں اعتماد نوشت: “یک- ژیژک می گوید: גאה ראמים ו אמיל ןרומא דר געקיטה ניסט בעל מנשא אן אינדה. نمونه آن حادثه 11 سپتامبر یا خطر استفاده از سلاح هسته ای است. بسیاری از تحلیلگران و کارشناسان حادثه 11 سپتامبر را یک رویداد تاریخی خاص دانسته اند. علت اینکه 20 شهریور به یک رویداد خاص تبدیل شده است این است که باید به موقع به آن آسیب وارد شود (مصیبت، درد). دلیل واقعی شوک و درد این حادثه این نیست که الان اتفاق می افتد یا در گذشته اتفاق افتاده است، ترس از تکرار آن در آینده است. آینده ترس و خطر واقعی است. 11 سپتامبر فقط یک هشدار و زنگ خطر برای حوادث وحشتناک تر است. ما همیشه در خطر حوادث آینده هستیم که ناخوشایندتر از وقایع گذشته هستند. تروما ماهیت زمان دارد (زمان با خطر، ترس و تهدید گره خورده است). زمانمندی از دید هیدگر با مصلا عتینی نیز در پیک است: به – سوی – مرگ مثبتن. مرگ اتفاقی و در آینده است. به – سوی – مرگ – بدون بر زمانی ‌بودن امور صحه‌میگھد، اومکی در اینده ک کل کیں و حال ما رو به سوی آن دارد. مورد خطرات آتی در اینجا مورد بحث قرار می گیرد. אמרי אז אסעע אחרי אז אזאש אחרי אחר קבעל עבור אחר אני בה אחר מטעטרה קח בעציט יעטיט עבור ו אינגון העשרטה מא רא אר אנ בה “מקאטרה”. این غیرممکن، قابل تعریف و تهدید کننده است. البته همین پیش بینی پذیری و کنترل پذیری که اکنون خود زندگی را به خطر می اندازد، پیش نیاز مسئولیت پذیری، برنامه ریزی و تصمیم گیری است.

آنچه می آید و در راه است با خطر و تهدید گره خورده است. آینده یعنی خطر و تهدید. این خطر و تهدید را می توان به دو صورت به طور کلی و خاص با اشاره به رویدادهای دردناک نشان داد. امر براشوبنده و غیر تنظمة در – راه به تورین کلیت ایکونی را به میفندی بہہے. به همین دلیل دریدا در یکی از مهمترین آثار اولیه خود می نویسد: این خطری است که امور معمول مردم سرایت می‌کند و فقط می‌تواند آن را در قالب یک موضوع تکان‌دهنده و ترسناک مطرح کند و به گوش دیگران برساند.

به‌ توریک کلی در راه است و به ‌مثابه بکشید از کنگ می‌گریزد، خود را به ‌روست عدیه تام و تمام (کاملاً دیگر) به ‌ما یورش می‌اورش کنید. این به معنای افراد دیگر و همه دیدگاه‌های متفاوت دیگری است که امکان به چالش کشیدن دیدگاه‌های ما، همه افراد یا رویدادهای دیگری را دارند که می‌توانند موقعیت ما را به خطر بیندازند.

دو- در آن راستی می‌خواهم بگویم که در فردای رخدادی که آن روزها فرش‌ها می‌کنم، ردادهای در راهند و از رو آن‌ها رو آن‌ها مسک است به‌روست یک ایکی می‌شود. تنها راه در امان ماندن از چالش ها و هجمه ها و پایه های آن، تنَدادن به یک «رخداد قبل از رخداد» است. با بیانی متناقض، تنها می توان از وقوع یک رویداد جلوگیری کرد. اما چه رویدادی می تواند از اتفاقات در جاده جلوگیری کند؟ بیایید به مفهوم «تکرار» رجوع کنیم و پاسخ بخواهیم. در نزد دلوز، به پثابه به ياد به امرِ کيکت مي‌شود، و به اجابت دربردنِ آنِ به‌ به‌ متحبه دراشدن‌ و فراافتن از آن است. به عبارت دیگر، تکرار به معنای وفاداری به افرادی است که کارها را در گذشته ممکن کرده، به حرکت درآورده و در نهایت به اجرا گذاشته اند.

پس تکرار همان عقب ماندگی تا ابتدا و نقطه صفر و حرکت به گونه ای دیگر، از مسیری دیگر و به پایین کوه، نه به خاطر عدم پذیرش، بلکه برای پیروزی کامل. تکرار بهتر از شکست است شاید این تنها نوع «تکرار» باشد که بتواند از تکرار حادثه اخیر جلوگیری کند. بنابراین جامعه امروز با داشتن ذهنی سالم و با توانایی زیستن بیش از هر زمان دیگری به اصول اصیل انقلاب یعنی عدالت، آزادی، برابری، کرامت انسانی، دموکراسی و … باز می گردد. »

پایان پیام