هنری و فرهنگی

مردی که کاری کرد کارستان!

حافظ سلیم نصری «تفسیر بر تنظیم غزلیات حافظ» اثری کمتر شناخته شده و بسیار خاص است و گفته می شود ثمره یک عمر خاطره خود را با عنوان «دفتر تغییر حافظ در غزلیات» منتشر کرده است. “، که کار مسیحیت است!

به گزارش ماه نیوز، سلیم نثاری متولد 1299 تبریز در 5 دی ماه در پاریس درگذشت. از آثار این مرد ادبی می توان به آموزش زبان فارسی یا هنر دبستان در دبستان، دستور زبان فارسی، اشعار ترانه حافظ، دیوان حافظ با مینیاتور فارسی، اشعار حافظ گیت دیگران، روش های تدریس عمومی، تمبرهای ایرانی، دستور زبان فارسی، دستور زبان فارسی اشاره کرد. ، به ارتباط خط فارسی، گزیده اشعار ترانه حافظ، گزیده اشعار ترانه ساده، معرفی گردآوری اشعار ترانه حافظ و غیره اشاره کرد.

به مناسبت سالگرد این چهره فرهنگی و ادبی، مرکز فرهنگی شهر کتاب یادداشتی از احمدرضا بهرام پور عمران، نویسنده، مدرس دانشگاه و پژوهشگر منتشر کرده است که در آن نوشته شده است: «ای استاد سلیم نثاری!

حافظ در شعر خود از تبریز یاد می کند که شامل این بیت است:

عراق و فارس را در شعر خوش حافظ گرفتی
بیا نوبت بغداد و نوبت تبریز است

(در توضیح در مقایسه با بغداد در می یابیم که مراد از آن عراق، عراق غیر عرب بوده است).

به نظر می رسد آذربایجانی ها بیش از هر قوم و گویش ایرانی غیرفارسی زبان دیگر به کشف حافظه تمایل دارند. هم مصلح آذری داریم و هم تحلیلگر دیوان حافظ و … برگرفته از ابطالب تبریزی (یا نویسنده سفرنامه لندن و اصفهانی، سفینه طالبی، چاپ استاد حسین خدیجم) که از سلسله آذری بوده اند. گام؛ چاپ 1206 قمری در کلکته؛ نشر کوشش در ایران حسین خدیو جام، 1352) عبدالرحیم خلخالی که در سال 1307 در سال 827 نسخه ای مکتوب منتشر کرد (قدیمی ترین نسخه شناخته شده تا آن زمان) و مجموعه مقالاتی داریم. به عنوان خاطراتش . . همچنین استاد منوچهر مرتضوی که مکتب حافظ (چاپ اول، جام جم، 1337) را تألیف کرد، پیشگام حافظ پژوهی نوین به شمار می رود. در میان این اساتید، استاد رشید عیوضی از چهره های شناخته شده اصلاح دیوان حافظ است. او ابتدا، دکتر. او به همراه اکبر بهروز متممی از دیوان حافظ (2536) ارائه کرد و سپس در تلاشی دیگر، مستقلاً شعر خواجه را (انتشارات صدوق، 1376) بر اساس هشت نسخه کهن اصلاح کرد. استاد اوازی با لقب حافظ برتر نیز شغل بسیار شریفی دارد. (انتشارات امیرکبیر 1384). در این اثر ترجیحات سایه، سلیم نثاری و چاپ خرمشاهی جاوید با خود اصلاحی سنجیده شده است. از دیگر زبانهای آذری حافظ پژوه می توان به استادان محمدامین ریاحی (نویسنده گلگشت در اندیشه و شعر حافظ) و زریاب خویی (نویسنده آیینه جام) اشاره کرد که ابهامات حوزه حافظ پژوه را به دقت حل کردند. استاد حسن انوری نیز در همین دسته قرار دارد. وی مسئول فرهنگ تواتر دیوان حافظ (تدبیرهای داستانی، 5 جلدی، انتشارات سخن) بوده و کتابی کوتاه به صورت داستان نوشته است که چندین بار به چاپ رسیده است. در این میان مترجم شرح برتری بوسنیایی بر حافظ را فراموش نکند: خانم عصمت ستارزاده، ستارخان، دختر سردار ملی.

اگر در تلاش های فردوس میرزا گورکانی که در دهه اول قرن دهم (907 هجری قمری) به رهبری او بود، بسیاری از علما با ده ها نسخه از دیوان حافظ (علیرغم روایات رایج آن روزگار) و نیز کوشش های ابطالب برخورد کردند. تبريزي و تصحيح ذائقه، اما با در نظر گرفتن نياز زمان مقدس، از اين نكته بگذريم كه شيوه مصححان ديوان حافظ قبل، بعد از خلخالي و بعد از تصحيح استاد خانلري تقسيم بندي شده است. استاد خانلری پیشگام راهی است که تا به حال دقیقتر و قابل اعتمادتر از ایشان نشناختیم. با یک یا دو استثنا (از جمله «هرمیتیسم …» که به جای «نشستن» به طور مساوی اصلاح شده است: «بنشین»)، او تمام 14 ضبط مختلف را به دست آورده است (قدیمی‌ترین: 811؛ جدیدترین: 838). ).

پروفسور دکتر زندگی سلیم نصری از روش استاد خانلری و روش مهار و تداوم در کار حافظه پژوهی پیروی می کند. او نخستین بار در سال 1327 اثری درباره حافظ به نام سخن حافظ منتشر کرد و درست نیم قرن بعد دیوان حافظ را بر اساس 48 نسخه اصلاح کرد (انتشارات سینگار، 1377). و سرانجام ثمره ی خاطره پژوهی مادام العمر خود را با عنوان «دفتر تحول در غزلیات حافظ» (1385 توسط انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی) به یاد دوستان تقدیم کرد. این کار واقعاً خوبی است؛ و البته نقدهایی نیز وجود دارد، به ویژه حذف ده ها غزل با پشتوانه ده ها نسخه خطی و نیز اختلاف در ترتیب ابیات و کاستی ها و اضافات برخی غزل ها. تا جایی که من می دانم معقول ترین انتقادی که به کار ایشان وارد است، دکتر. در شرح غیرت نوشته سعید حمیدیان دیده می شود. استاد نصری با برکت بیش از نیم قرن، قدردانی از شعر خواجه و تخصص او در نسخ خطی، یکی از بزرگ ترین نسخ خطی و خوشنویسان فرهنگ ماست. با این حال، اما و اگرهایی در کار او در این زمینه وجود دارد. مثلاً در سال 1387 مجموعه غزلیاتی که در زندگی حافظ سروده شد (نوشته دکتر علی فردوسی، علا مرندی، انتشارات دیبایه) منتشر شد و ایشان (و همچنین استاد خرمشاهی) نسخه اصلی را نشناختند، اما بعداً نوشتند. مقاله مفصلی از استاد ایرج افشار و صحت نسخه تایید شده توسط استاد شفیع کدکنی اعلام شد.

پروفسور نصری نیز اثری کم‌شناخته و بسیار تخصصی در مورد حافظ منتشر کرد: «تفسیر بر تنظیم اشعار ترانه‌های حافظ» (فرهنگستان زبان و ادب فارسی، 1392). پروفسور زندیاد نثاری سالها عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود.

خاطره عزیز

انتهای پیام/